Reboarding: ben jij gekend in je wensen?

Reboarding: ben jij gekend in je wensen?

Ben je net goed en wel gewend aan je keukentafel en dat je dreumes je Teams-meeting ‘opleukt’… mag je weer naar kantoor.

Voelt het als mogen voor je? Voel jij je gehoord in deze transitie naar een nieuwe realiteit? Telt jouw mening?

Ik hoop zo dat er op dit vlak geluisterd wordt naar de mensen die weer terug naar kantoor gaan. Dat hun mening telt. Want hoe goed de top-down adviezen vaak ook bedoeld zijn, er wordt toch te weinig gekeken naar de echte wens van de mensen waar het om gaat. Dan heb ik het niet over de oppervlakkige vraag: “Hoeveel dagen per week wil je naar kantoor komen?”, die wordt wel gesteld, maar de vragen achter de vraag.

Wanneer voel jij je op je best? Wanneer vergeet jij de tijd en kom je in de flow? Wanneer heb jij het idee dat je een bijdrage levert aan de organisatie en aan jouw eigen leven? Wanneer heb je het gevoel dat je talent ten volste wordt benut?

In mijn ogen kan het één niet zonder het ander. Werk en privé zijn steeds meer met elkaar verbonden. En zeker afgelopen jaar hebben we ervaren dat de vraag: “Hoe gaat het met je?” wel degelijk van belang is. We waren oprecht geïnteresseerd in het antwoord, zeker in het begin. En dat zorgde ervoor dat je er als mens volledig mag zijn. Je bent jezelf aan de keukentafel én je bent jezelf in de kantoortuin. Je neemt jezelf altijd mee. Dus het welzijn van jou, de medewerker, de ondernemer, is het aller-allerbelangrijkste en dat vraagt om dieperliggende vragen. Om persoonlijke aandacht. Om met elkaar in gesprek gaan. Als dagvoorzitter kom ik gelukkig in aanraking met organisaties die hoog scoren op medewerkerstevredenheid. Wat is dan toch hun geheim?

En hoe zorgen zij voor een sterk en succesvol reboarding proces?

Laat ik eens een mooi voorbeeld geven van een initiatief van de Bijenkorf. Tijdens een talkshow met de HR top van Nederland; Flora Holland, De Bijenkorf en Afas Software, over thuiswerken, stelde ik de vraag: Ben je als werkgever verantwoordelijk voor de mentale gezondheid van je medewerkers? Iets dat tijdens het thuiswerken een hele andere invulling kreeg. Want hoe doe je dat nou, via een scherm erachter komen hoe het écht met iemand gaat? Uit lichaamstaal is zoveel te lezen en dat is nu eenmaal makkelijker als je elkaar live ontmoet.

Tijdens deze mooie talkshow kwam ik erachter dat ze bij de Bijenkorf bijvoorbeeld ‘kwetsbaarheid sessies’ in het leven hebben geroepen. Een sessie waarin er oprechte aandacht is voor hetgeen er in het leven van de medewerker speelt. Waarin tijd genomen wordt om met elkaar dieper te gaan dan: “Ga je goed? Ja hoor.” Waarin LEF getoond wordt om het wellicht lastige, persoonlijke gesprek aan te gaan. En waarin de psychologische veiligheid van de organisatie gewaarborgd wordt. Het vraagt om kwetsbaarheid en moed om open en eerlijk tegen elkaar te zijn. De zogeheten soft skills, die steeds belangrijker worden, dragen bij aan het welzijn van de medewerker, aan de sfeer in het bedrijf en daarmee natuurlijk aan het succes van de organisatie.

Ik word enorm blij van dit soort initiatieven. Waarom? Omdat als je erachter komt wat er écht omgaat in de mensen, in je medewerker of in je klant, je veel beter hulp kunt aanbieden. Zo kom je er beter en sneller achter hoe iemand zijn beste potentieel kan leven. We willen toch niets liever dan dat onze mensen het allerbeste uit zichzelf halen?

Toch vraag ik me dat we eens af. Willen we dat inderdaad wel? Willen we wel dat de mensen echt alles uit zichzelf halen… of willen we dat ze doen wat “wij”, het management bedenken? Want wat als ze met briljante(re) ideeën komen dan ik, dé CEO? Wat als ze het LEF hebben om in te gaan tegen hoe ik heb bedacht dat het hybride werken gaat worden? En wat als ik moet toegeven dat dat eigenlijk een veel beter idee is. Kan ik (en mijn ego) dat wel aan? Willen we wel écht naar mensen luisteren, of zijn we bij zin één eigenlijk al bezig met: “Wat ga ik zo antwoorden?”

Als je deze mooie quote van Stephen Covey eens eerlijk op jezelf betrekt, luister je dan naar de wensen van de mensen om je heen? Beslissen jullie samen hoe het terug naar kantoor eruit komt te zien? Hoe het nieuwe werken op kantoor gaat? Sta je open voor wat anderen wensen, al snap je totaal niet hoe iemand misschien zo anders dan jij kan denken?

Ik heb in mijn omgeving een aantal mooie mensen die een kei zijn in vragen stellen. Dat vind ik zo mooi, want op die manier krijg je veel meer informatie en creëer je ruimte voor de autonomie van de ander. Iets waar met name medewerkers beter van gaan presenteren. Zodra er ruimte is voor de ontwikkeling, de autonomie en de inbreng van medewerkers, kun je er donder op zeggen dat de omzet stijgt. En dit kan zowel thuis, als op kantoor, als in de hybride vorm. Enige dat je hiervoor nodig hebt is een mooi gesprek, met vraag en antwoord, stilte en respect. En als het je na het stellen van de vraag en het luisteren naar het antwoord ook nog lukt om iets te doen met die informatie (i.p.v. je eigen mening alsnog te duiden), kijk, dan zitten we op de goede weg.

Want wat als jouw medewerker een hele goede reden heeft om wél 4 dagen op kantoor te willen werken? Wat weet je van zijn of haar thuissituatie? Heb je dat in beeld? Wat als de in jouw ogen ietwat aparte wens van jouw medewerker in de nieuwe manier van werken, op hele goede argumenten is gegrond? Dan zou het toch zonde zijn om die getalenteerde nieuwe stagiair in jouw stramien te gieten en op die manier zijn ontwikkeling te kort te doen?

Het begint allemaal met vragen stellen. Aan jezelf en aan elkaar. Waarom willen we zo graag naar kantoor?

8 redenen waarom we terug naar kantoor “moeten”.

Sommigen redenen zijn heel duidelijk. Ik bedoel collega’s, collega’s, collega’s. Contact met elkaar staat met stip op nummer één. Ik luister graag naar Brené Brown over kwetsbaarheid, in haar ogen dé maatstaf voor lef (en laat dat nou mijn favoriete thema zijn, Liefde, Energie & Focus). En zij zegt heel duidelijk dat we neurobiologisch gemaakt zijn om te verbinden met elkaar. Dus dat we straks weer bij elkaar in de buurt mogen zijn is dat fantastisch.

Verbinding met elkaar staat bovenaan ieders lijstje. Dat zorgt voor inspiratie, voor betrokkenheid, waar we zo van opbloeien. Hetzelfde geldt voor het samen oplossen van issues en uitdagingen, dat is nu eenmaal veel fijner om dat live met elkaar te doen. Ook persoonlijke ontwikkeling in de vorm van trainingen, werkt beter als we met andere deelnemers op dezelfde plek zijn. En wat dacht je van de vrijdagmiddagborrel, we snakken er toch naar om samen te borrelen, te ontspannen en beetje lol te maken, perfect op kantoor te doen natuurlijk. Nieuwe ideeën bedenken, brainstormsessies, innoveren en ook met elkaar terugblikken en evalueren. Allemaal prima activiteiten voor kantoor.

Als ik dit zo op een rijtje zet kom ik tot de volgende mooie uitspraak: terug naar kantoor is succesvol als het gaat om:

VICTORIE

Verbinding, Inspiratie, Collega’s, Trainen, Oplossen, Relaxen, Innoveren & Evalueren

En dan kunnen we voor al het andere, lekker in joggingbroek thuis blijven.

Liefs Pauline